
این در حالی است که بورژوازی ملی ایران در پایکوبی از تحریم اقتصادی اروپا و امریکا نسبت به ایران به سر می برد و خیال باطل ! به جیب زدن ارزش افزوده بالا و درآمدهای جاری حاصل از افزایش قیمت( به سبب تحریم) را در سر می پروراند، و دراین توهم که با بحران جاری نه تنها دولت مجبور به تخصیص اعتبارات برای راه برون یافت از اقتصاد نفتی و اقتصاد حاصل از تحریم، به سرمایه گذاری هرچه بیشتر در بخشهای صنعتی می شود، بلکه رژیم ایران را دچار بحران عمیق نمی کند و سودهای دوچندانی که بخش اعظم آن حاصل درآمدهای جاری حاصل از تحریم می باشد را نصیب بورژوازی ملی ایران می نماید. چندی پیش "جهرمی" وزیرکار وامور اجتماعی دولت نهم درخصوص تاثیرات ناشی از بحران در مصاحبه ای اعلام داشت :" با کاهش قیمت منابع دردنیا سرمایه گذاری در بخشهای مختلف اقتصادی ارزان تر شده است ... اما اگر برنامه ریزی ها در این جهت نباشد، با توجه به کاهش قیمت مواد اولیه که در حال صدور آن هستیم، یقینا طرحهای توسعه مان دچار مشکل خواهدشد و از بحران عبور نخواهیم کرد"