روشن است که از این بحران اقتصادی و تهاجم وسیعی که رژیم علیه سطح زندگی و معیشت مردم سازمان داده است طبقه کارگر بیشتر از همه اقشار دیگر جامعه آسیب می بیند. وجود میلیونها کارگر بیکار و تداوم بیکار سازیها، راندن میلیونها خانواده کارگری به زندگی کردن در زیر خط فقر و تحمیل ناامنی شغلی در این شرایط فلاکتبار اقتصادی طبقه کارگر ایران را در موقعیت بسیار دشواری در مبارزه با وضع موجود قرار  داده است. اگر قبول داریم که قدرت طبقه کارگر در موقعیت عینی آن در اقتصاد جامعه نهفته است و اعتصاب و از حرکت باز ایستاندن چرخ تولید یک از مهمترین سلاح های طبقه کارگر در مبارزه با سرمایه داری است، شرایط فلاکتبار اقتصادی کنونی تا اندازه زیادی توان استفاده از سلاح اعتصاب این نماد قدرت طبقه کارگر را از کارگران گرفته است. اعتصاب است به سرمایه داران می فهماند این کارگران هستند که صاحبان اصلی جامعه هستند.

ده ماه از زمانی که من به تقاضای مترجم، "مؤخره"ای" بر اين کتاب نوشته ام ميگذرد. در طی اين ده ماه در آمريکا انقلابی بوقوع پيوسته که در هر کشور ديگر حداقل به ده سال زمان احتياج داشت. در فوريه ١٨٨٥، افکار عمومی آمريکا متفق"القول در اين نکته هم"نظر بودند که: آمريکا بطور کلی فاقد طبقه کارگر - به مفهوم اروپايی آن - است و نتيجتا مبارزه طبقاتی بين کارگران و سرمايه"داران، آنطور که کشورهای اروپايی را دو شقّه ميکند، در جمهوری آمريکا امری ناممکن است و بر همين اساس، سوسياليسم نهالی وارداتی است که نميتواند در زمين آمريکا ريشه بدواند. اما درست در همان زمان مبارزه طبقاتی آينده با اعتصابات کارگران معادن زغال پنسيلوانيا و بسياری از رشته"های ديگر و علی"الخصوص در تدارک جنبش هشت ساعت کار - در سراسر کشور - که برای ماه مه در نظر گرفته شده بود، و در ماه مه هم واقعا نتيجه داد، سايه"های عظيم خود را افکند. اين که من همان زمان اين علائم را بدرستی تشخيص داده بودم و اين که يک جنبش طبقه کارگر را در مقياس ملی پيش"بينی ميکردم، خود را در "مؤخره" من نشان ميدهد. اما آنچه که هيچکس نميتوانست پيش"بينی کند اين بود که جنبش در چنين زمان کوتاهی با چنين قدرت غير قابل مقاومتی به راه خواهد افتاد، بسرعت آتش در جنگل خود را گسترش داده و جامعه آمريکا را تا بنيادهايش به لرزه در خواهد آورد.

مدتی است که رهبری حزب حکمتیست با انتشار مطالبی در سایتهای اینترنتی، تبلیغات جنجالی بی مقداری را بر علیه کومه له و حزب کمونیست ایران براه انداخته است. شکل این تبلیغات غیر سیاسی، غیر اخلاقی است و تنها در چهارچوب یک عقده گشایی روانی میتوان آنرا درک کرد.  محتوای بهانه ها و مستسمک های آن نیز بر پایه دروغ و کذب محض استوار است چون قرار نیست در هیچ مرجع حقیقی و حقوقی ثابت شوند. این ادعاها بر تحلیل و تفاسیر کارآگاه مابانه، دلبخواهی و نهایتا اتهام زنی متکی است و اساس را بر این گذاشته است که از فرط تکرار، و با مسموم کردن فضای مبارزه سیاسی تعقل انسانهای دور و بر خود را با موهومات بی سر و تهش مسخ کند.

نظام سیاسی- اقتصادی حاکم در طی این سه دهه زندگی جوانان ایران را به تباهی کشانده است و همچنان می رود تا ایشان، و توده های کارگر و زحمتکش را به شرایط دهشتناک تری هول دهد. بیاد داریم از همان نخستین ساعات به قدرت رسیدن ضد انقلاب جمهوری اسلامی، نخستین تازیانه های حاکمیت بر تن دختران و پسران جوان این ملک فرود آمد. سلب آزادیهای فردی و اجتماعی، حجاب اجباری و محدویت های بیشمار دیگر فوراً در صدر اقدامات این قماش علیه قشر جوان جای گرفتند، و در ادامۀ تاخت و تازشان فلاکت اقتصادی را نیز به آنها تحمیل کردند. در این مقطع هم نسل امروز جوانان کشور همانند نسل های پیش از خود در اثر تداوم این سیاست ها با چنان آلامی دست به گریبان شده اند که جوانان سایر کشورهای جهان بویژه ممالک پیشرفتۀ غربی از درک و تصور پاره ای از آن مصائب تماماً عاجزند.

اطلاعیه برگزاری نشست دفتر سیاسی حزب حکمتیست ، مورخ 23 ژانویه 2009  به مسائلی اشاره دارد به روشن ترین وجهی جایگاه و موقعیت این حزب در جنبشهای اجتماعی و نزد توده های کارگر را به نمایش میگذارد.

قصد من اینجا اشاره به بحث و تصمیم گیری این  حضرات عالی در مورد کومه له است:

« نقد رویکرد تبدیل کومه له به لانه تحرکات نئوتوده ایستی علیه فعالین کارگری و جنبش دانشجویی..."»، « سیاست ما در قبال رویکرد نئوتوده ایستی در کومه له"»، و « " در بند ششم دستور نشست دفتر سیاسی در مورد اتخاذ یک سیاست آکتیو در قبال رویکرد نئوتوده ایستی در کومه له تبادل نظر و تصمیم گیری کرد"».

بحث و تصمیم دفتر سیاسی حزب حکمتیست در مورد کومه له ، آنهم بصورت « یک سیاست آکتیو» ، نشانه ای از آغاز یک کمپین شوم علیه کومه له است. کمپینی که از یکسو  انحطاطات سیاسی این  جریان را نشان میدهد و از سوی دیگر نهادینه کردن ضدیت با کومه له را. دستورات دفتر سیاسی حزب حکمتیست در راستای بسیج ضدیت با کومه له، زبونانه تر و شرم آورتر از آنست که نیازی به اثبات داشته باشد.