گزارشی از برگزاری مراسم 16 اذر در دانشگاه شیراز و حضور پرشور دانشجویان سوسیالیست

 فیلم شماره (3)

 قرائت شعری از طرف رفیق محسن موسوي، دانشجوی سوسياليست در مراسم 16 اذر و در حضور دانشجويان دانشگاه شيراز  كه با استقبال پرشور دانشجويان مواجه شد، اين شعر خشم بسيجيان و ماموران حراست حاضر در صحنه را بر انگيخت به نحوي كه باعث شد بعد از اتمام مراسم و  تریبون، کارتها را چک کنند.

فیلم شماره (2) از برگزاری مراسم 16 اذر دانشگاه شیراز

فیلم شماره (1)  از برگزاری مراسم 16 اذر دانشگاه شیراز

علارغم حضور گسترده نیروهای امنتی و بسیج در دانشگاه شیراز، طبق اطلاعیه ای که از سوی فعالین دانشجویی این دانشگاه منتشر شده بود مراسم گرامیداشت 16 آذر روز دانشجو برگزار گردید و با استقبال کم نظیر دانشجویان روبرو شد.

مراسم ابتدا در ساعت 12 ظهر و با تریبون آزاد شروع شد که با حضور دانشجویان سوسیالیست و سخنرانی آنان و بیان مطالب و خواستهایشان رنگ و رویی دیگر به خود گرفت و همچنین سایر دانشجویان نیز با در اختیار گرفتن میکروفون اعتراض صنفی تا اعتراضات پرشور سیاسی خود را بیان می کردند که هر دفعه با استقبال سایر دانشجویان روبرو می شد.

در این تجمع سيد محمد محسن موسوي، دانشجوی  سوسياليست  در حضور چند صد نفري دانشجويان دانشگاه شيراز به خواندن شعري بلند پرداخت كه با استقبال پرشور دانشجويان مواجه شد، به نحوي كه هر بيت آن با تشويق دانشجويان همراه بود ، اين شعر خشم بسيجيان و ماموران حراست حاضر در صحنه را بر انگيخت به نحوي كه باعث شد بعد از اتمام جلسه، تریبون کارتها را چک کنند.

در این میان نیز نیروهای بسیج و  امنیتی به منظور منحرف کردن فضای تجمع اقدام به خواندن دعای عرفه کردند که دانشجویان هشیار دانشگاه شیراز اجازه این کار را به آنها نداده و با خواندن سرود و سر دادن شعار آنان را مجبور به عقب نشینی کردند.

در ساعت 5 تجمعی که در آن تمامی مقامات جمهوری اسلامی از ایت الله خامنه ای تا صادقی مورد تحقیر و نقد قرار گرفت به اتمام رسید. و حراست دانشگاه اقدام به کنترل و بازرسی دانشجویان می کرد و به دانشجویان اجازه خروج از سالن را نمی داد. که با مقاومت دانشجویان روبرو شده و آنان توانستند که از سالن خارج  شوند.

در ساعت 6 یکی  از افراد وابسته به رژیم که قرار بود ترانه مصادره شده اش را به مقام معظم رهبریش هدیه کند و بخواند با ممانعت دانشجویان و اعتراض شدید آنان روبرو شد و دانشجویان با خواندن سرود یار دبستانی سخنرانی و ترانه خوانی وی را قطع کردند.

در مراسم بزرگداشت روز 16 آذر در دانشگاه شيراز, دانشجویان سوسیالیست و سایر دانشجویان با در دست داشتن پلاکاردهای سرخ رنگ و با مضامین "اینجا پادگان نیست "، " کارگر دانشجو اتحاد، اتحاد "، "رییس پادگان استعفا استعفا " ، " مدیر بی لیاقت استعفا استعفا " ، " آزادی نشریات " ، " اینجا آزاد ترین کشور دنیاست"،" مدعی عدالت خجالت خجالت " ، " این آخرین پیام است ، جنبش دانشجویی آماده قیام است " ، " ملت آزاده ، حمایت حمایت "، "رییس سپاهی نمی خواهیم " ، " زنده باد آزادی " ، " گر تیر وفتنه بارد جنبش ادامه دارد "، " مفسد اقتصادی استعفا استعفا " اعتراض خود را نسبت به عملکردها مسئولین نشان داده و با حضور پرشور خود  عملا کنترل مراسم را در دست گرفتند.

دانشجویان سوسیالیست همراه با سایر دانشجویان با خواندن سرود یار دبستانی می خواندند و  سرودهای دیگری از قبیل ترانه ای از  "شهریار قنبری" و "داریوش اقبالی" ، و سر دادن شعار های از قبیل "مرگ بر دیکتاتور"، " مرگ بر دولت مردم فریب" ، " دانشجو میمیرد ذلت نمی پذیرد" ، "میکشم میکشم انکه برادرم کشت" ، "ما زن و مرد جنگیم بجنگ تا بجنگیم" ، "دانشجو کارگر اتحاد اتحاد" به سمت داخل کوی دانشگاه حرکت کردند و در محل میدان ارم تجمع کردند . 

سپس دانشجویان به سوی ساختمان مرکزی دانشگاه، و  دفتر ریاست دانشگاه، حرکت کرده و در مقابل دفتر رییس دانشگاه تجمع کردند. 

رییس دانشگاه نیز با مشاهده تجمع دانشجویان از ترس از درب پشتی ساختمان، محل را به سرعت ترک کرد. شماری از دانشجویان که متوجه این موضوع شده بودند، قصد داشتند از خروج وی جلوگیری کنند که با مقاومت حراست دانشگاه مواجه شدند. دانشجویان با اطلاع از این مسئله وارد دفتر وی شده و با تحصن در آن جا خواستار استعفای او شدند.

مردم شهر شیراز نیز که از پشت نرده ها در بلوار جمهوری ناضر برگزاری مراسم دانشجویان بودند با تجمع خود و سر دادن شعار های از  دانشجویان حمایت کردند وقصد ورود به محوطه دانشگاه و پیوستن به دانشجویان را داشتند که با ممانعت نیروهای امنیتی و پلیس روبرو شدند.

کارگران ایران خودرو روز دانشجو را به دانشجویان عزیز تبریک می گویند

تا بی عدالتی در جامعه حاکم است شعله آتش مبارزه دانشجو خاموش نخواهد شد

همکاران و فرزندان دانشجو

در آستانه فرارسیدن 16 آذر ، روز دانشجو هستیم . 16 آذر سمبل سنت مبارزات ضد استبدادی – ضد امپریالیستی جنبش دانشجویی ، بمثابه جنبش پیشاهنگ اجتماعی در ادوار گوناگون تاریخ معاصر ایران است .

دانشجوروز خاصی ندارد دانشجو نماد جنبش آگاهی ضد استبدادی و خواهان عدالت و آزادی است.

بیش از ۸۰٪ درصد دانشجویان فرزندان ما کارگران و زحمتکشان فقیر جامعه هستند.در جامعه ما اکنون خیلی از همکاران دانشجو هستند ودانشجو با گوشت و استخوان چهره فقر و بی عدالتی را در درون این جامعه احساس می کند .فقر را می بیند و چهره عریان جامعه سرمایه داری را نیز می بیند .دانشجو از خود می پرسد که چرا جامعه اینطوری است .عده ای کار می کنند و عده ای با استفاده از دسترنج دیگران به راحتی زندگی می کنند.دانشجو از خود می پرسد چرا تمام امکانات جامعه در اختیار عده ای است که بیش از ۸۰٪ درصد ثروت جامعه را در اختیار دارند. و آنوقت پدر من کارگر هر روز باید به سرکار برود و لی باز هم سفرمان خالی است .دانشجو از خود می پرسد چرا عده ای در جامعه کار ندارند ولی دیگران دهها شغل دارند .این چه جامعه ای است دانشجو فکر دارد و اندیشه می کند و برای وی این وضعیت غیر قابل تحمل می شود

دانشجو همچون چراغی در هر خانه ای است که در ظلمت شبهای که پدر و مادر در سر کار هستند در پی یافتن این بی عدالتیها است برای دانشجو جامعه طبقاتی غیر قابل قبول است دانشجو زمانی که تمام آرزوی وی رسیدن به دانشگاه بوده قدم می گذرد .و هنوز کتاب خودر ا باز نکرده با چهره جامعه طبقاتی آشنا می شود.

آیا تا حالا از خودپرسیده ای چرا دانشجو تا دانش آموز است زیاد درپی  یافتن علت فاصله جامعه طبقاتی نمی گردد.چون هر دانش آموزی در محله خود تقریبا زندگی یکسانی دارند.ولی وقتی دانشجو پا به دانشگاه می گذرد با طیف از دانشجویانی آشنا می شود که از اقشار گونا گون جامعه هستند. واینجا است که دانشجو به فکر فرو می رود و آمال کعبه آرزوهای وی که تحصیل و کسب مقام بالاتر بوده فرو می ریزد و چهره دیگر دانشجو نمایان می شود .

آگاهی و مبارزه دو عنصر تعیین کننده برای دانشجو می شود و اینجاست که هرگز سنگر هیچ دانشگاهی در هیچ کجای دنیا که جامعه از بی عدالتی رنج می برد خاموش نمی شود. وهر روز برای دانشجو روز مبارزه می شود.

تا بی عدالتی در جامعه حاکم است شعله آتش مبارزه دانشجو خاموش نخواهد شد.اینجا است که عنصر آگاهی و تشخیص راه درست با کسب تجربیات از گذشتگان وبا درک علمی از مبارزه  چراغ راه آینده دانشجو خواهد بود.دانشجویانی که به این تجربیات بی توجه ماندند.راه خود و دیگران را سخت تر کردند.

دانشجویان عزیز

تنها راه رهائی ما کارگران رسیدن به یک جامعه غیر طبقاتی است شما دانشجویان سمبل مبارزه در این راه هستید .با بر افراشتن شعله آگاهی اجازه ندهید چراغی که ۱۶ آذر روشن شده خاموش گردد.

ما کارگران ایران خودرو  فرار رسیدن روز دانشجو را به تمام دانشجویان تبریک گفته واین روز را همراه با دانشجویان عزیز گرامی می داریم

جمعی از کارگران ایران خودرو ۱۵ آذر ۸۷.

ارسالی برای نشريه دانشجويی بذر

امروز 15 آذر، دهمين سالگرد  قتل پوينده و مختاری توسط رژِيم جمهوری اسلامی بود. ده سال از اين جنايت هولناک گذشته است. اين جنايت در دورانی اتفاق افتاد که اصلاح طلبان دوم خردادی با شعارهای قلابی دفاع از "دمکراسی و آزادی" تاختند و از سرکوب عليه مردم دريغ نورزيدند.

در اين مراسم جمعيتی نزديک به دويست نفر در امامزاده طاهر کرج بر مزار اين دو نويسنده شهيد جمع شدند. حضور لباس شخصی ها و نيروهای امنيتی بسيار محسوس بود.آنها دور تا دور جمعيت را محاصره کرده بودند. برخی از آنان مدام بی سيم می زدند و گزارش اوضاع را می دادند و دستور آماده باش برای نيروهای امنيتی را صادر می کردند؛ يکی از آنان از چهره های شرکت کنندگان  در مراسم فيلمبرداری می کرد، و يکی ديگر بطور دائم با تلفن حرف می زد.

 امسال جای خيلی از رفقای دانشجو خالی بود. پارسال قبل از مراسم 13 آذر سالگرد قتل پوينده و مختاری برگزار شد. بسياری از  رفقای دانشجو در آن حضور داشتند، رفقايی که امسال حضور نداشتند. بروشورهای مراسم در همان ابتدا پخش شد.  به محض اينکه بلندگوها برای سخنرانی آماده شد و سخنرانی پخش شد، ماموران امنيتی خواستار مجوز شدند با اين که مراسم مجوز داشت، گفتند بايد استعلام کنيد که مجوز قانونی است يا نه! بعد از استعلام باز هم گفتند که مراسم حتما بايد تا ساعت 4 بعدازظهر تمام شود چون مجوز مراسم برای ساعت 2 تا 4 بود اگرچه تا اکثر شرکت کنندگان جمع شوند ساعت از 3 هم گذشت. به هر ترتيب اجازه سخنرانی داده نشد و مراسم بسيار آرام به پايان رسيد.

اين بار هم رژيم چهره کريه خود را نشان داد.

اين بار هم شاهد سانسور و سرکوب ماموران امنيتی رژِيم بوديم.

اين بار هم شاهد پيگيری و مقاومت  برای ثبت يادمان روشنفکران و نويسندگان آزاديخواه در حافظه جمعی مردم بوديم.

15 آذر 1387

بیانیه شورای زنان به مناسبت 16آذر روز دانشجو

بیش از نیم قرن است که 16آذر به عنوان روز دانشجو و نماد مقاومتها و مبارزات آزادیخواهانه در تاریخ جنبشهای آزادیخواهانه ایران به ثبت رسیده است وهمواره دانشگاه بستراعتراضات حق طلبانه ومکان تربیت روشنفکران آزادیخواهی بوده است که با درک صحیح از شرایط عینی جامعه و ارائه راهکارهای عینی و عملی با جانفشانی بیدریغ خود پرچم مطالبات توده های وسیع مردمی را برافراشته نگه داشته اند و بسیاری ازرهبران سرشناس جنبشهای آزادیخواهی در دانشگاهها تربیت شده اند.

اما از آنجا که دانشگاه مکانی آموزشی است و بنابه خصلت عمومی خود محل تجمع افراد برخاسته از لایه های مختلف اجتماعی و مرکزتلاقی افکارمتفاوت است بنابراین جنبش دانشجوئی هم با تاثیرپذیری ازسایرجنبشهای اجتماعی و مشخصا جنبش کارگری همواره فراز و نشیبهائی را متناسب با توازن قوای موجود در جامعه و وضعیت طبقه کارگرطی کرده است یعنی جنبش دانشجوئی بازتاب شرایط عینی جنبش کارگری است و با مروری مختصربه تحولات سی سال اخیربه عنوان مثال درسال 1359 همزمان با سرکوب شوراهای کارگری توسط سیستم سرمایه داری و نظام حامی منافع سرمایه داران وبه راه انداختن موج انقلاب فرهنگی در دانشگاهها و مراکز آموزش عالی و سرکوبهای شدید و اعدام و زندانی کردن اساتید و دانشجویان چپ و سوسیالیست جنبش دانشجوئی هم متناسب با موقعیت طبقه کارگربه عقب رانده شد و در دهه 60با طرح ایجاد شوراهای اسلامی کاردر محیطهای کارگری و همزمان تشکیل بسیج دانشجوئی و دفتر تحکیم وحدت نقش هدایت جنبش کارگری و دانشجوئی را بر عهده گرفتند.

 اما در دهه هفتاد با بی اعتبارشدن شوراهای اسلامی کاردر محیطهای کارگری ، جنبش دانشجوئی هم به سمت اصلاحات رفت و دفتر تحکیم وحدت موضع اصلاح طلبی گرفت وتحت نام اصلاحات در جنبش دانشجوئی توانست بخش وسیعی از دانشجویان را حول مطالبات اصلاح طلبانه به دور خود جمع کند و از سال 83 به بعد و با تشکیل کمیته ها و تشکلهای مستقل کارگری طیف چپ دانشجوئی هم قوت گرفت که نقطه اوج آن در سال 86 و با برگزاری مراسم 16آذر 86 می باشد که با مطرح شدن شعارجنبش دانشجوئی متحد جنبش کارگری نقطه عطفی درتاریخ جنبشهای اعتراضی طی سه دهه گذشته ایجاد شده است. یک نکته را نباید از نظردورداشت که همیشه جنبش انشجوئی به عنوان طیف روشنفکر در جنبش کارگری ایران عمل کرده است. بخش اعظم سیاستها و راهکارهای جنبش کارگری توسط دانشجویان تئوریزه شده است و توسط فعالین جنبش کارگری عملی شده است. و این پیوند روشنفکران و فعالین همیشه ضامن ادامه کاری و پیشرفت درمبارزه طبقاتی بوده و برافراشتن پلاکاردهای جنبش دانشجوئی متحد جنبش کارگری در 16آذر86این انتظاررا ازدانشجویان آزادیخواه و برابری طلب بوجود آورد که دانشجویان به عنوان روشنفکران و فعالین جنبش طبقاتی عمل می کنند اما با یورشهای شدید و موج دستگیریهائی که شاهد آن بودیم سیستم سرمایه داری ایران سعی درناکام گذاشتن این اتحاد و همبستگی طبقاتی داشت و تا حدی هم موفق شد اما با اعلام موجودیت دانشجویان سوسیالیست و ادامه اعتراضات در دانشگاهها ی شهرهای دیگر این امید مجددا درقلبها به وجود آمد که طیف چپ دانشجوئی مستحکم تر پرچم پیوند جنبش دانشجوئی و کارگری را تا رهائی کامل انسان از استثماربرخواهد افراشت.

دانشجویان سوسیالیست در مدت فعالیت خود با پایبندی براصول ،استقلال تشکل دانشجوئی ، پیگیری همزمان مطالبات صنفی و طبقاتی ، استفاده از ابزارهای موجود و دردسترس جهت ایجاد تشکلهای مستقل دانشجوئی ، پیوند هرچه بیشتر جنبشهای اعتراضی با هم ، موضعگیری اصولی و رادیکال در مقابل تحولات جامعه توانسته اند خلاء موجود را که دراثر فشار،ارعاب، سرکوب و زندانی نمودن فعالین پیشرو طی یک سال اخیربه وجود آمده بود پرنمایند.مااعضای شورای زنان ضمن گرامی داشت16آذرروزدانشجوامیدواریم که دانشجویان سوسیالیست بتوانند با استفاده از ظرفیتهای موجود و به کارگیری ابزارهای متناسب ظرف اتحاد عمل طیفهای مختلف چپ دانشجوئی و اتحاد جنبشهای طبقاتی باشندو دست تمامی انسانهای چپ و سوسیالیست را دراین اتحاد طبقاتی می فشاریم. 

شورای زنان 15/9/1387

تجمع  و جو متشنج در دانشگاه شیراز

امروز شنبه دانشجویان دانشگاه شیراز و جمعی دیگر از دانشجویان دانشگاههای دیگر شیراز( از جمله دانشجویان دانشکده فنی باهنر) در اعتراض به مصادره 16 اذر روز دانشجو توسط نهادهای وابسته به حکومت،  تجمع اعتراضی بر پا کردند. حضور دانشجویان سوسیالیست در این اعتراض همراه با پخش بیانیه دانشجویان سوسیالیست به مناسبت 16 اذر بین دانشجویان معترض ادامه داشت.

در آغاز  این مراسم دانشجویان طی یک حرکت نمادین با تجمع در میدان مرکزی دانشگاه و زدن ماسک هایی که بر روی آن علامت های ضربدر حک شده بود به نبود آزادی بیان، سرکوب دانشجویان، تلاش در جهت مصادره روز دانشجو، برگزاری مراسم های دولتی و حکومتی در روز دانشجو و وجود فضای تک صدایی در دانشگاه و جامعه اعتراض کردند، دانشجویان معترض همچنین پلاکاردهایی با خود همراه داشتند که بر روی آنها شعار هایی همچون : « دانشگاه زنده است » ، «تو مپندار که خاموشی من هست برهان فراموشی من» ، « 16 آذر نفی دخالت بیگانه، نفی استبداد » و « گر تیر و فتنه بارد جنبش ادامه دارد »  نوشته شده بود. دانشجویان که تعداد آنها به 400 نفر می رسید در ادامه به خواندن سرود یار دبستانی پرداختند و شعارهایی همچون « دانشجو می میرد ذلت نمی پذیرد » ، « استقلال دانشگاه حق مسلم ماست » ، « گر تیر و فتنه بارد جنبش ادامه دارد » و ... سر دادند. سپس دانشجویان به دور میدان مرکزی دانشگاه جمع شدند و چند نفر از دانشجویان به خواندن شعر و همچنین ایراد سخنرانی در میان جمع دانشجویان پرداختند. در این لحظه تعدادی از عناصر سرکوب گر نهاد های شبه امنیتی با حمله به دانشجویان قصد ایجاد زد و خورد با دانشجویان تجمع کننده را داشتند که هشیاری دانشجویان مانع از تحقق اهداف این عناصر شناخته شده شد.دانشجویان سپس با خواندن سرود یار دبستانی به طرف درب ورودی دانشگاه حرکت کردند و با تجمع مقابل درب دانشگاه شعارهایی سر دادند.دانشجویان که هر لحظه بر تعدادشان افزوده می شد سپس به میدان اصلی دانشگاه برگشتند و با قرائت بیانیه ای که در آن نسبت به تلاش جهت مصادره روز دانشجو اعتراض شده بود به تجمع خود پایان دادند.لازم به ذکر است که در طول این تجمع حضور نیروهای حراست و نیروهای امنیتی که آشکارا از دانشجویان فیلم برداری می کردند مشهود بود گرچه دانشجویان با بی توجهی به این اقدامات آن ها را به سخره گرفتند و نشان دادند که در راه اهداف و آرمان هایشان از هیچ فرد و نهادی کوچکترین واهمه ای ندارند.

گفتنیست که تحکیم وحوت به دلیل حضور دانشجویان سوسیالیست  تجمع خود را به فردا موکول کرد. جمعی از دانشجویان نیز به دلیل حضور بسیجی ها و همراهیشان با سر دادن یار دبستانی من که به درگیری بسیج با معترضین انجام شد تجمع را به تحریم ترک گفتند.

  بیانیه کمیته مرکزی حزب کمونیست ایران

 بمناسبت 16 آذر (1387)

 16 آذر نماد بیش از نیم قرن مبارزه جنبش دانشجویی ایران بمثابه یک جنبش پیشتاز اجتماعی است. جنبش دانشجویی در کشوری اختناق زده، در کشوری که احزاب، اتحادیه ها و حتی سازمانهای صنفی مستقل حق حیات ندارند، در روند مبارزات ضد استبدادی از جایگاه ویژه ای برخوردار است. در ایران تحت حاکمیت استبداد چه در دیکتاتوری سلطنتی و چه در اختناق جمهوری اسلامی جنبش دانشجویی همواره پرچم آزادی خواهی و برابری طلبی را برافراشته نگاه داشته است. گرامی داشت روز 16 آذر فرجه ای  برای تجدید پیمان با مبارزات و از جان گذشتگی های این جنبش در تاریخ معاصر ایران است؛ از مبارزات ضد امپریالیستی و ضد استبدادی دهه های 20 و 30 تا مبارزات چریکی و فعالیت های سیاسی و تشکیلاتی کمونیست ها در دهه های 40 و 50 و از جانفشانی های دانشجویان انقلابی دهه 60 در زندان ها و میادین اعدام تا مبارزات توده ای دهه های 70 و 80 برای در هم شکستن دیوار اختناق رژیم جمهوری اسلامی.

 در تمام ادوار این تاریخ، بدون شک جریان کمونیستی نقش برجسته ای در پیشبرد مبارزات این جنبش داشته است و جنبش دانشجویی بمثابه بستر تربیت نسل های گوناگون مبارزان چپ عمل نموده است. بعنوان مثال چپ انقلابی و از جمله کومه له که در دهه 40 در مرزبندی با رفرمیسم و مشی چریکی پا به عرصه مبارزه گذاشت و در دهه 50 به اوج رسید، فعالیت خود را از جنبش دانشجویی آغاز نمود و سپس به مراکز کارگری گسترش داد. پس از انقلاب بهمن 57 که جنبش کارگری را وسیعا به میدان مبارزه کشاند، هسته های متعدد طرفدار مبارزات طبقه کارگر در بین فعالین دانشجویی انقلابی شکل گرفت. در ادامه این روند بود که بخش بزرگی از این فعالین تاسیس حزب کمونیست ایران را گام بزرگی در راه تحقق آرمانهای خود دیدند.

 وقوع ضد انقلاب فرهنگی به فرمان خمینی در سال 1359 و کشتار انقلابیون در دهه 60 باعث ایجاد وقفه ای در فعالیت های چپ در جنبش دانشجویی گردید. دور جدیدی از فعالیت های چپ در جنبش دانشجویی پس از به بن بست رسیدن جریان اصلاحات حکومتی از سالهای نخستین دهه 80 آغاز گردید. روند فعالیت پر شور و هیجان مبارزان این نسل در آستانه 16 آذر سال گذشته با ضربه نهادهای امنیتی جمهوری اسلامی مواجه شد که باعث دستگیری ده ها تن از فعالین چپ در شهرهای مختلف ایران شد. این ضربه از یکسو موجی از حمایت های شورانگیز بین المللی و داخلی و شکل گیری محافل چپ در شهرهای گوناگون ایران را به همراه داشت و از سویی دیگر با روشن شدن برخی از دلایل و زمینه های ورود این ضربه که به نواقص اساسی در سیاست و سبک کار بخشی از این فعالین  بازمی گشت مباحثات گوناگونی در چپ دانشجویی را به راه انداخت که توان و توجه فعالین چپ در  داخل و خارج  را در ماههای اخیر  به خود معطوف داشت.

 اکنون رابطه بین احزاب چپ و جنبش های اجتماعی یکی از مسائل محوری این مباحثات را شکل می دهد. هنگامی که ما از سیاسی شدن جنبش های اجتماعی و طرح استراتژی برای آنها صحبت می کنیم، نمی توانیم با فعالیت احزاب و سازماندهی حزبی در آنها مخالفت کنیم. حزب کمونیست ایران در دوره کنونی در پی تداوم بخشیدن به آرمان های انقلابی خود از خلال پیوند با مبارزات جنبش های اجتماعی امروز ایران یعنی جنبش کارگری، جنبش زنان، جنبش انقلابی کردستان، جنبش دانشجویی و نسل جدید مبارزان کمونیست در این جنبش ها است.  اما تاکید بر ضرورت تحزب کافی نیست و مساله تعیین کننده این است که از چه نوع تحزب و فعالیت حزبی و کدام سیاست صحبت می کنیم. حزبی می تواند در پیگیری یک استراتژی انقلابی و سوسیالیستی در جنبش های اجتماعی موفقیت آمیز عمل کند که نه دنباله رو توده ها و جریانات باشد و نه منافع سازمانی خاص خود را بر آنها تحمیل کرده و باعث ایجاد تفرقه و پراکندگی در بین مبارزان این جنبش ها گردد. احزاب انقلابی می باید سیاست های خود را در جهت انسجام بخشیدن به گرایش انقلابی در درون جنبش های اجتماعی طراحی و پیگیری کنند، توجه توده های وسیع را به حقانیت و درستی این سیاستها جلب نمایند تا فعالین حزبی نیز در مدرسه آموزش عینی و عملی  این مبارازت و با پیشبرد این سیاستها آبدیده و کارامد تر گردند.  

 طی سال اخیر هر روزه اخبار بازداشت فعالین دانشجویی، به محاکمه کشیدن و یا تهدید آنان از طریق نهادهای امنیتی و قضایی و کمیته های انضباطی، محرومیت از تحصیلی بسیاری از آنان و فشارهای طاقت فرسای گوناگون بر دانشجویان  را  شنیده ایم که  نشان از تلاش فراوان رژیم در جهت منکوب و محاصره نمودن این جنبش را دارد. از سوی دیگر شاهد جلوه های گوناگون از مبارزات و اعتراضات صنفی و سیاسی دانشجویی بوده ایم که نشانگر ظرفیت ها و رشد تحرکات مبارزاتی و اعتراضی در این جنبش می باشد. این مبارزات و اعتراضات  بدون دخالت و تاثیر گذاری جریان چپ به نتیجه مطلوب نخواهند رسید.

 دانشجویان چپ و کمونیست  می بایست هر چه سریعتر با رسیدن به یک جمع بندی روشن از عملکرد گذشته خود و فائق آمدن بر مشکلات کنونی، در روند تعیین اهداف، ابزار و روش های مبارزات دانشجویی به نحو موثری مشارکت جویند. فعالین سوسیالیست جنبش دانشجویی نه تنها نباید نسبت به مطالبات صنفی و مطالبات گوناگون دانشجویان و مبارزه برای تحقق این مطالبات بی تفاوت باشند بلکه خود باید از فعالین و سازماندهندگان اصلی مبارزه برای تحقق این خواستها باشند. با تاکید بر این خواستها و مبارزه در راه تحقق آن است که می توان بدنه جنبش دانشجویی را در ابعاد توده ای به روند مبارزات و سازماندهی اعتراضات جذب کرد، زمینه های برپائی تشکل صنفی و توده ای دانشجویی را فراهم آورد و  این جنبش را بیش از پیش به هیات یک جنبش اجتماعی توده ای در آورد. تنها از این مسیر است که می تواند دستاوردهای از دست رفته جنبش دانشجویی را باز پس ستاند.

  عدم دخالت قدرتمند کمونیست ها در این مبارزات واقعی و روزمره و عدم تلاش پیگیر در جهت تثبیت یک استراتژی سوسیالیستی و  نمایندگی افق کارگری در این جنبش به معنای واگذاری این عرصه به جبهه راست یعنی لیبرال ها و انجمن های اسلامی است.

 در پایان فرارسیدن روز دانشجو را به تمام دانشجویان شادباش گفته و امیدواریم که در سال پیشاروی شاهد فتح سنگرهای جدید در مبارزات توده ای توسط این جنبش باشیم.

 گرامی باد 16 آذر روز دانشجو

 زنده باد آزادی، برابری، حکومت کارگری

 کمیته مرکزی حزب کمونیست ایران

6 آذر 1387- 26 نوامبر 2008

به رهروان رهائی انسان از ستم و استثمار در جنبش دانشجوئی

عزیزان دانشجو!

به همراه شما و دست در دست همه کارگران و انسانهای آزاده فرارسیدن 16 آذر، روز دانشجو، را گرامی و یاد جانباختگان این جنبش را گرامی  میدارم. فرصت را غنیمت شمرده و از مبارزات دانشجویان دربند ستایش کرده و به امید اینکه مبازرات موجود امکان آزادی آنها را فراهم کرده و کاری کند که دیگر کسی به خاطر عقایدش به زندان نیافتد. 

امسال روز دانشجو در حالی دارد فرامیرسد که کل نظام سرمایه‌داری در هر دو جهان به اصطلاح توسعه یافته و غیر توسعه یافته دچار یک بحران عمیق است. موج مهلک بحران این بار کل کشتی سرمایه را آماج خود قرار داده است.  نمایندگان بخشهای مختلف سرمایه و دولتهای سرمایه‌داری همه دارند تبیینهای خود نسبت به اوضاع و راه حلهای خود را ارائه میدهند. آنها میدانند که مصیبتهای ناشی از بحرانشان یقه میلیونها انسان کارگر و زحمتکش را گرفته و در آینده یقه میلیونها تن دیگر را خواهد گرفت. آنها میدانند که ما برای دفاع از مردمی که قربانی این نظامند بیکار نخواهد نشست. میدانند که ما فعالین جبهه‌ کار، داریم برنامه‌های خود را میریزیم. میدانند که جبهه‌ کار در حال تقویت خود است. هر دو طرف مشغول آمده کردن خود هستند. 

"رهروان رهائی انسان از ستم و استثمار" در جنبش دانشجوئی، که در جبهه‌ کار هستند، چه برنامه‌هائی برای خود دارند؟ به نظر میرسد که آنها بر این مسئله آگاهند که باید دست در دست فعالین کارگری ضمن ارتقا آگاهی خود لازم است که تبیینها و بدیل خود برای رهائی انسان را هرچه گسترده‌تر و روشنتر برای مردم تبلیغ و ترویج کنند. میدانند که در دل این تلاش بایستی یک استراتژی بریزیم که روشن کند رکن رهائی انسان از دست ستم و استثمار طبقه کارگر است و نیز افقهای رهائی را نیز مدون و قابل فهم نمائیم. حتما شما با من موافقید که برای تحقق اهدافمان کارهای زیادی هست که باید انجام گیرد که تقویت تشکلهای موجودمان و نیز ایجاد تشکلهای دیگر یکی از آنهاست. تدقیق مرزها با گرایشات غیر رادیکال و غیر کارگری و در همانحال امکان همکاری با آنها در مراکز دانشجوئی و کاری، برای این و آن مبارزه، از کارهای دیگر ماست. هر همکاری ممکنی طبعا باید با حفظ پرنسیپهای ما انجام گیرد. باید به افشاگری و طرد نیروهای اپورتونیستی ادامه دهیم. باید درسهای ناشی از ضربات وارده توسط این نیروها را مداوما مرور کرده و آنرا به جنبش دانشجوئی ارائه دهیم با این هدف که در آینده کسی نتواند از جنبش دانشجويي، جمع دانشجو و آحاد دانشجو بعنوان یک ابزار در راه اهداف سازمانی و اپورتونیستی خود سوءاستفاده کند. طبعا وظایف زیاد و سنگینی پیش پای جنبش ماست که با همکاری همدیگر باید در تحققشان بکوشیم.

بار دیگر روز دانشجو را گرامی میدارم و برای همه شما آرزوی سرفرازی بیشتر را دارم.

محمود صالحی

13 آذر 1387

بیانیه دانشجویان سوسیالیست به مناسبت ١٦ آذر ١٣٨٧

در آستانه فرارسیدن 16 آذر ، روز دانشجو هستیم . 16 آذر سمبل سنت مبارزات ضد استبدادی – ضد امپریالیستی جنبش دانشجویی ، بمثابه جنبش پیشاهنگ اجتماعی در ادوار گوناگون تاریخ معاصر ایران است . نفس انتخاب این روز به عنوان " روز دانشجو " ، خود بیانگر تاثیر عمیق جریانات چپ و سوسیالیست در مبارزات گوناگون این جنبش اجتماعی است . بارها ، چه توسط حاکمیت کنونی و چه با تلاش اپوزیسیون راست کوشش شد تا در تقویم جنبش دانشجویی تغییراتی متناسب با افق و منافع ایشان صورت بگیرد اما  هنوز که هنوز است پرچم سرخ 16 آذر بر فراز بام جنبش دانشجویی افراشته است .

نسل جدید چپ باید بکوشد تا درامتداد سنت ضد استبدادی -  ضد امپریالیستی پیشین  و با به پیش راندن  این جنبش به مدار نبرد طبقاتی سهمگینی که در جریان است و جهت گیری ضد سرمایه داری در قبال فجایع اقتصادی – اجتماعی که این نظام به بار آورده است، اولا نقش خود را در تداوم بخشی به مبارزات  رادیکال جنبش دانشجویی در راستای خواست های دموکراتیک ایفا نماید و هم زمان ، حلقه مبارزات خویش را به جنبش های اجتماعی و در راس آن ها جنبش طبقه کارگر پیوند بزند؛ این افقی است  که پیش روی تمام متحّدین سوسیالیست ما در جنبش های کارگران، زنان، معلمان ،دانشجویان و... قرار دارد و موجب پیوستگی و انسجام استراتژیک مبارزات آنان، همگام با یکدیگر می گردد.

وضعیت و موقعیت کنونی جنبش دانشجویی در تلاقی سه روند شکل می گیرد : نخست سیر صعودی مبارزات ، اعتراضات و اعتصابات که با شرکت توده دانشجویان همراه بوده و عموما خصلت صنفی داشته است . در ادامه اعتراضات و اعتصابات درخشان شیراز ، زنجان ، سهند تبریز و تربیت معلم کرج ، در دوماه گذشته و از آغاز سال تحصیلی جدید شاهد تداوم این گونه تحرکات اعتراضی در دانشگاه های متعدد در اقصی نقاط کشوربوده ایم ؛ از پایداری دانشجویان چپ در اصفهان در مقابل فشارهای گوناگون تا اعتراضات صنفی در دانشگاههای خواجه نصیر ،علم و صنعت، پلی تکنیک، هنر تهران ، دانشگاه نوشیروانی بابل و دانشگاه آزاد نجف آباد، و از اعتراض به تعطیل نمودن نشریات و کانونهای فرهنگی در دانشگاه یزد تا پایداری در مقابل حملات اوباش در دانشگاه زاهدان . همه این موارد، بر بالا گرفتن تحرکات اعتراضی جنبش دانشجویی گواهی می دهند که در فضایی کاملا متفاوت از فعالیتهای دانشجویی در دهه هفتاد و سالهای نخستین دهه هشتاد جریان می یابند و کوچکترین چشم داشتی به جناحها و جریانات حکومتی و وابستگان آنها در دانشگاهها نداشته و عملا بر رسیدن به مطالبات خویش با اتکاء به نیروی توده دانشجویان تکیه دارند . از جانب دیگر فشار فزاینده حکومت بر دانشجویان در جهت نهادینه ساختن بی حقوقی مطلق دانشجویان و پیشبرد سیاست " انقلاب فرهنگی " دوم با چراغ خاموش و تبدیل دانشگاه به حوزه " علمیه " دوم و یا پادگان ، زمینه لازم برای مبارزات گسترده و رادیکالیزه نمودن این مبارزات را فراهم ساخته است .

از سوی دیگر شاهد پیوستن بی سر و صدا و شرمگینانه جریان راست جنبش دانشجویی یعنی  دفتر تحکیم وحدت و لیبرالها به کمپین انتخاباتی حکومت هستیم که زیر لوای " برخورد فعالانه " ، " سیاست ورزی " و " دفاع از کاندیداهای مستقل و آزادی خواه " صورت می گیرد . این اتصال مجدد آنها به جناح های حکومتی و گردن نهادن به الزامات برنامه های انتخاباتی این جریانات ، به شکل بالقوه به تضعیف اساسی موقعیت آنها در بدنه جنبش دانشجویی می انجامد؛ که روند واگرایی آن از اصلاح طلبان حکومتی با حضور فعال بدنه چپ  دانشجویی چندین سال است که آغاز گردیده و تسریع این روند در در گرو موقعیت شناسی و فعالیت چپ در استفاده از این فرصت، و تثبیت خود به عنوان نیروی دارای هژمونی درجنبش دانشجویی است .

ضلع سوم موقعیت کنونی جنبش دانشجویی را وضعیت چپ در این جنبش تشکیل می دهد . علی رغم سیر صعودی فعالیتهای اعتراضی در جنبش دانشجویی و انزوا و بی برنامگی دفتر تحکیم وحدت ، چپ دانشجویی طی ماه های اخیر در حال از سر گذراندن یک رکود و بحران نسبتا سنگین می باشد برهه ای حساس و تعیین کننده در پی تجربیات تلخ یکسال گذشته خویش است و یکسره بر مباحث و مسائل بازبینی درونی خود خم شده و از پراکندگی رنج می برد . این واقعیت ، تحرکات اعتراضی دانشجویان را از وجود یک نماینده ، سخنگو و سازمانده قدرتمند و رادیکال محروم کرده است و جنبش را ازپیش رو داشتن چشم اندازهای گسترده تر برای پیشروی (ولو به طور موقت) محروم ساخته است .

ما در بیانیه های پیشین خود، به موضوعاتی نظیر توجه به مسایل صنفی در جهت فراگیر نمودن اعتراضات دانشجویی و توده ای نمودن مطالبات و مبارزات ، اعتصابات توده ای به عنوان یک تاکتیک مناسب در این راستا و طرح مساله حق تشکل و " تشکل مستقل دانشجویی " بمثابه فوری ترین و عاجل ترین نیاز جنبش دانشجویی برای سازماندهی فعالیتهای خویش در زمینه های گوناگون اشاره کرده ایم . غلبه چپ بر وضعیت راکد و بحران زده خویش در شرایط کنونی یک اولویت و نیاز عمده و یکی از اصلی ترین حلقه ها در مسیر پیشروی جنبش دانشجویی در راستای برآورده نمودن این نیازها ، طرح و متحقق ساختن این شعارها  و برنامه ها ست .

دانشجویان سوسیالیست در این لحظه وظیفه اصلی خود را دقیقا معطوف به چنین امری می دانند . در برخی بحث ها و انتقادات اخیر به نظر می رسد اختلاطی بین جریان و پروژه دانشجویان سوسیالیست و " تشکل مستقل و توده ای دانشجویی " ایجاد شده است . دانشجویان سوسیالیست بنا ندارند که در ادامه مسیر جریان خود را به تشکل مستقل و توده ای مورد نظر دانشجویان که متشکل از همه گرایشها و جریانات است تبدیل کنند. دانشجویان سوسیالیست می کوشند به سلاح موثر و برّنده ای در این مسیر  و در راستای تحقق این شعار بدل شوند، اما داعیه نمایندگی تمام جریانات و اقشار دانشجویی را ندارند، بلکه تلاش می کنند به عنوان ظرف  مشخص کننده ، وحدت بخش و انسجام دهنده گرایش انقلابی  در جنبش دانشجویی عمل کنند و نماینده این گرایش مشخص در جنبش دانشجویی در جهت مبارزه برای تحقق شعارها و مطالباتی نظیر تشکل مستقل دانشجویی ، دفاع از حقوق بنیادی دانشجویان ، مطالبات صنفی ، مبارزه بر علیه آپارتاید جنسی و ...

و نقطه اتصال مبارزات دانشجویان با مبارزات جنبش طبقه کارگر و جنبشهای اجتماعی دیگر نظیر جنبش زنان باشند . تجربیات سابق چپ نشان داد که اعلام موجودیت و فعالیت به عنوان تشکل و جریان " عمومی " متعلق به " همه دانشجویان " در ظاهر و پیش گرفتن یک سیاست اولترا سکتاریستی  در عمل تا چه میزان می تواند به حیثیت و توان دانشجویان چپ ضربه وارد کند . در این مسیر است که اعلام استقلال ما از احزاب اپوزیسیون نیز،  نه یک الزام امنیتی صرف ،که یک اصل سیاسی اساسی برای تحقق بخشیدن به برنامه هایمان است .  پس بار دیگر تایید می کنیم که سعی دانشجویان سوسیالیست براین است که به عنوان جریان وحدت بخش و انسجام دهنده به گرایش انقلابی در جنبش دانشجویی فعالیت کنند، که حول اعتقاد و تعهدعملی به پیشبرد استراتژی سوسیالیستی در جنبش دانشجویی شکل می گیرد و می تواند در برگیرنده وسیع ترین و متنوع ترین شاخه ها و سنتهای فکری و سیاسی چپ و انقلابی، مشروط بر تعهد آنها به عمل در چارچوب این استراتژی و نه پیگیری منفعت های خاص سیاسی و گروهی باشد .

در پایان فرار رسیدن روز دانشجو را به تمام دانشجویان تبریک گفته و از تمام دانشجویان متعهدی که خود را با ما هم مسیر و متحد می بینند  دعوت می کنیم تا با تشکیل هسته های دانشجویان سوسیالیست در دانشگاههای مختلف در جهت تاثیر گذاری بر مبارزات دانشجویی و تعیّن بخشیدن به یک گرایش ، آلترناتیو و قطب چپ و انقلابی در جنبش دانشجویی بکوشند .

پیش به سوی تشکل مستقل دانشجویی

زنده باد سوسیالیسم

آذر 1387

دانشجویان سوسیالیست دانشگاههای ایران

http://www.socialist-students.com/

info@socialist-students.com   

d.socialist@gmail.com